Een zomerse dag 70 miljoen jaar geleden.
Antartica. Maar niet het barre ijslandschap dat wij kennen.
De aarde is een veel warmere plek...
in de zomer rond de klok zonlicht die de bosvegetatie aanwakkert.
Een vegetarisch feest voor de planeet's grootste en hongerigste creaturen.
Dinosaurussen.
Er zijn hier duizenden vegetariërs...
allemaal etend van het eindeloze voedsel.
Een stekelachtige Ankylosaur.
Ze eet graag alleen.
Anderen zijn meer sociale kuddedieren die samen eten...
zoals de Edmontosaurus.
Dit is een van de jongste leden van de kudde.
We noemen hem maar Scar.
Een naam die hij snel genoeg zal verdienen.
Sinds hij uitkwam in de lente heeft de zon continu geschenen.
Er is genoeg te eten en hij heeft gezelschap en bescherming...
van zijn fantastische familie.
Het leven is behoorlijk goed tot nu toe.
Maar dit zal veranderen voor Scar.
Het 24-uurs daglicht zal spoedig vervagen...
en het 24-uurs nacht zal zijn plaats innemen.
Er zijn al tekenen dat de zomer vervaagt.
Dat de donkere tijden komen. Voor iedereen.
Patch is is een jonge mannetjes Troodon.
Deze carnivoor heeft de hele zomer gefeest op baby Edmontosaurussen.
Ongelukkig genoeg voor hem is zijn favoriete eten nu groter dan hij.
Dus Patch moet uitkijken naar wat anders.
Zoals het met dinosaurussen gaat, zijn Troodons slim.
Dus Patch heeft natuurlijk talent, maar heeft nog weinig idee...
hoe hij het moet gebruiken.
Wat er in gaat, moet er ook weer uitkomen.
Zoveel snapt Patch wel.
Maar hij heeft nog niet geleerd...
om alle uitgangen te blokkeren.
Dankzij een grotere Troodon...
gaat deze maaltijd aan zijn neus voorbij.
Een hongerige en gefrustreerde Patch...
moet zijn tactieken leren en snel.
De zon wordt zwakker.
De winter komt er snel aan.
Scar moet nu afhandelen met iets totaal vreemds onverwachts...
en heel, heel gevaarlijk.
Iets dat hij nog nooit eerder gezien heeft.
De nacht inval.
Door het onwetende kan Scar geen gevaar zien aankomen.
Hij is in het donker overgelaten aan wat ook daarbuiten mag zijn.
Dit is niet de tijd om weg te zijn van de kudde.
Hier op Antartica, duurt de eerste nacht...
van de herfst maar een moment.
Het gevaar vervaagt met de zonsopkomst.
Maar de indringer heeft zijn tekenen achtergelaten.
Scar is gewond maar hij is nu tenminste...
weer veilig terug bij de kudde.
Maar de aankomende winter zal van elke dag...
steeds iets meer licht stelen.
Spoedig zal de zon compleet verdwijnen.
Dan moet de kudde vertrekken op een grote mars naar het zuiden.
Om genoeg bos en licht te vinden om de winter te overleven.
Als de weken voorbijgaan, begint het bos...
te verdorren, en dood te gaan.
Dit is niet langer het land van voldoende.
De competitie om het eten dat er nog is...
wordt steeds erger.
De Edmontosaurus mannetjes blazen een waarschuwing.
Er komt iets aan.
Een andere dinosaurus is hier de baas.
Dit is een kudde van Pachyrhinosaurussen.
Twee tons hoofdstoters.
De hersenen binnenin deze dikke schedels...
zijn niet groter dan bij vogels...
maar hun wel aangepaste hoofden vormen een excellente strijd ram...
die ze ook zullen gebruiken tegen alles...
dat tussen hen en hun eten komt.
Voor het éérst in zijn leven heeft Scar honger.
En hetzelfde geldt voor Patch.
Ondanks dat hij goed uitgerust is om een koude donkere winter...
te overleven moet hij toch ondanks alles nog eten.
De Troodon's hersenen zijn ontwikkeld...
voor hoge snelheids achtervolging.
Zijn reacties zijn zo snel dat het lijkt...
alsof hij ziet in slow motion.
Maar sommige maaltijden zijn nog steeds te snel voor hem.
Er is bijna geen tijd meer.
Met zo'n lege voorraadkast moet Scar...
genoegen nemen met elk laatste beetje toenadering.
De Ankylosaurus doet hetzelfde.
Een ervaren oudje in overleven begint het rottende hout te eten.
De wormen en insecten larven er binnen in...
zorgen voor wat extra proteïne...
om de drie-tons vegetariër in beweging te houden.
Scar opgevoed met een dieet van zachte bladeren en planten...
moet een smaak ontwikkelen voor dit nieuwe hartige dieet.
De gedachte over het zomerse paradijs is nu ver weg.
Het zal snel tijd zijn om te vertrekken.
Als elke nacht steeds langer wordt dan de vorige...
zijn het de jagers die aan de macht zijn.
De volwassenen beschermen hun jongen...
hun lichaam gebruikend als laatste lijn van verdediging...
tegen de nachtelijke vijanden.
Ze weten dat hun vijanden rondsluipen buiten in het donker.
Na zijn angstige nog maar net ontsnapping...
is Scar op zijn hoede.
Niets zal hem verleiden om weg te gaan...
van de bescherming van de kudde.
Niets behalve misschien een hap eten.
De angst houdt Scar uiteindelijk terug.
Maar voor één jong vrouwtje...
is de verleiding om te eten meer dan zij kan opbrengen.
Gorgosaurus. Met 10 meter lengte en een gewicht van twee ton...
is dit de T-rex, van de Noord Pool.
Uitgerust met zeer goed en gevoelig nachtzicht...
is hij de volmaakte nachtelijke doder.
De jonge dinosaurus had geen enkele kans.
Voor Scar en de kudde...
is hun zomerse speelgrond een winters moordveld geworden.
Hun enige hoop...
exodus.
De altijd maar korter wordende dag...
geeft de kudde uiteindelijk een sein...
voor de start van de grote... jaarlijkse migratie.
Het is tijd om zuidwaarts te trekken de zon tegemoet...
in een slopende 1600-km reis...
om voedsel licht en veiligheid te vinden.
Alleen de doden van de kudde zullen achterblijven...
leven gevende substanties voor de jagers...
die hier zullen blijven... de hele Antarctische winter door.
Het drie maandse gebeuren...
zal Scar en de andere jongen leiden door hachtelijk terrein.
Maar met de kudde om hen te begeleiden...
zullen velen het overleven.
Over het hele Antarctische landschap horen de Edmontosaurussen de roep...
bij elkaar komend voor de veiligheid van het aantal.
Zelfs rivalerende, Pachyrhinosaurus kuddes...
sluiten aan bij de duwende massa.
De mars van de dinosaurussen...
is begonnen.
Dit is de start van een reis...
die de migrerende dinosaurussen...
zal brengen van wat nu noordwest Canada is...
naar de vruchtbare kust van de Binnenlandse Zee...
dat Noord Amerika verdeelt.
Ze zullen tegen gevaren lopen even erg als die ze achterlieten.
Velen van hen zullen niet overleven.
Maar niet elke herbivoor maakt de reis.
Voor ons Ankylosaurus vrouwtje is het te omslachtig en te zwaar...
om de 1600-km reis te doen.
Ze zal zich er hier door heen slaan op de Pool...
en de ravages van de Antarctische winter doorstaan.
Troodons zijn goed geschapen om de winter te doorstaan.
Maar Patch moet nog steeds leren hoe.
Zich voeden van de Gorgosaurus zijn prooi is riskant werk.
Maar dit kan hun laatste fatsoenlijke maaltijd zijn voor maanden...
dus is het een risico dat ze moeten nemen.
Patch weet dat hij behoorlijk onder aan de pikorde staat...
hopend op een paar restjes op zijn best.
Maar misschien is het beter voor hem...
om nu even uit de vuurlinie te blijven.
Want de koning van het bos...
gaat voor niemand opzij die zijn voedsel steelt.
In de zomer zou de Troodon nooit vechten tegen een Gorgosaurus.
Maar in de winter is een vers carcas het waard om je leven te wagen.
Een roekeloze Troodon brengt een overleefbare beet toe.
Maar hij die de koning aanvalt, moet aanvallen om te doden...
of de prijs betalen.
Patch zal hongerig blijven...
wanneer de Gorgosaurus terugeist wat terechtvol van hem is.
Na een week hebben de migrerende kuddes...
de rand van het Antarctische bos bereikt.
Tot zover heeft Scar het bij kunnen houden.
Maar dit open landschap... is een vijandige nieuwe wereld.
Ze staan bloot aan de elementen...
onder een hemel waarin onbekende bedreigingen schuilen.
Scavengers...
wie weet of deze reis zijn tol eist.
En al snel komt er een andere verrassing van boven.
Scar heeft nog nooit eerder sneeuw gezien.
Maar de éérst vlokken worden al snel een storm.
Er is maar één manier om om te gaan met deze vriezende temperaturen.
Blijven lopen ten koste van alles.
De jongen zijn het meest kwetsbaar...
hun kleine lichamen worden snel overmeesterd door de kou.
Als Scar het niet bij kan houden zal hij achtergelaten worden...
om te sterven.
Een oud mannetje spoort hem aan.
Met 20 winters van migratie achter zich...
heeft deze volwassene dit alles al eerder meegemaakt.
Hij zorgt voor wat bescherming van het weer...
en zet een pad uit dat het jong kan volgen.
Scar's nieuwe compagnon heeft zelf problemen.
Er groeit een tumor in de vegetariër zijn hersenen.
Dit kon zijn laatste migratie wel eens zijn.
Terug in het Antarctische bos wordt het kouder met het uur.
Patch's veren zijn niet echt genoeg om het uit te houden in de barre kou.
De kou is niet zijn enige probleem.
Hij heeft nog steeds niet goed gegeten.
En hij moet in top conditie zijn voor wat er nog aan komt.
Hij gaat zo'n beetje hoofd aan hoofd met zijn rivalen.
Het is elk mannetje voor zichzelf...
in een ritueel dat elke winter opnieuw begint.
Het is nestseizoen.
Als een volwassene het door de winter haalt...
is er meer dan alleen maar oppassen voor nummer één.
Patch moet zich nu zelf voorbereiden op een familie...
en leren hoe hij een maatje moet lokken.
321 km naar het zuiden...
hebben duizenden tonnen van bepaalde Dinosaurussen...
hun weg gevochten door de omstandigheden.
Maar op de witte vlakte zijn ze compleet van koers geraakt...
en in diepe problemen geraakt.
Er zitten dodelijke jagers in het water.
En Scar heeft nog nooit gezwommen.
In het verre noorden gaat de Ankylosaurus...
zo goed mogelijk met de omstandigheden om als mogelijk is.
Haar aflaten wetende foerageren...
leidt haar naar de donkerste hoeken van het bos...
waar het gevaar ongezien loert.
In de winter kunnen verwondingen dodelijke gevolgen hebben.
Een gevecht zou hen beiden kunnen doden.
De Gorgosaurus heeft er het lef niet voor.
De beet in zijn been is geïnfecteerd geraakt.
Hij moet rusten en hopen dat er een makkelijkere prooi langskomt.
De diepe winter begint nu.
Als de zon ondergaat begint de langste nacht op aarde.
Er zal geen daglicht zijn voor vier maanden.
Sommigen zullen nooit zonneschijn zien.
De Edmontosaurussen trekken al bijna een maand lang richting het zuiden...
blijven de achtervolgende nacht steeds een stap voor.
De kudde marcheert op hun maag.
En die raken nu al behoorlijk leeg.
Uithongering en uitputting eisen hun tol.
Voor Scar heeft de kudde altijd veiligheid betekend.
Maar nu beginnen de zwakkeren in elkaar te zakken en te sterven...
rond om hem heen.
Hun leven eindigend als vlees op de vulkansiche vlakte.
De Quetzalcoatlus is het grootste vliegende dier aller tijden...
met een spanwijdte van 12 meter.
Voor de Scavengers zijn de migrerende dinosaurussen een verplaatsbaar feest.
Eindelijk een kleine oase van groen in de barre wildernis.
Het is een rijke beloning voor diegene...
die het tot zover hebben gehaald.
Maar er zijn te veel monden om te voeden.
De Pachyrhinosaurussen willen de planten voor zichzelf.
Honger drijft één Edmontosaurus tot vechten voor zijn hoekje.
Maar er kan maar één uitkomst zijn.
Een gebroken ribbenkast betekent een langzame dood...
voor een wanhopig dier.
Maar voor de migrerende kudde betekent dat geen terugkijken.
De kudde trekt verder gaan het gevaarlijkste deel...
van de reis tot nu toe in.
In het westen is een massieve collectie van continentiale platen.
De Rocky Mountains zijn gevormd...
geweldadig.
Toen het land werd gedraaid en verbogen...
hebben vulcanische uitbarstingen een groot gebied bedekt met as.
Het plantenleven gedood en daar mee alle kans op eten.
En nu zijn er nog meer moeilijkheden op komst.
Nog een aswolk wordt er in de lucht gepompt...
en veroorzaakt angstaanjagende stormen.
De lucht splijt en kraakt met elektriciteit.
De fijne vulcanische as vult de longen.
En de giftige dampen verdrijven het verhaal van de roofdieren.
En er is geen tekort aan hen.
De kudde loopt nu een doders nest binnen.
Albertosaurus een familielid van de Gorgosaurus...
en nog dodelijker omdat ze in groepen jagen.
Elk van hen 3 ton... van tanden en gestroomlijnd.
Het is maanden geleden dat deze Creaturen het laatst aten.
Het winterfeest zal snel worden opgediend.
Klaar zijn is één ding.
Kunnen is heel wat anders.
Om succesvol voort te planten...
moet een mannetje eerst zijn huis-maak vaardigheden bewijzen.
Deze oudere Troodon heeft de perfecte plek gevonden...
fijn beschut van de vriezende wind.
Patch heeft het maar half goed gedaan.
Maar locatie betekent alles.
Hij heeft de verkeerde plek gekozen om te bouwen.
Het is veel te opvallend.
Met de aankomst van een vrouwtje...
beginnen de rechtzaal rituelen.
Instinct en natuurlijke ritmes nemen het over.
Patch danst hard... maar zijn resultaten...
worden niet gewaardeerd.
Het vrouwtje heeft alleen maar oog voor één Troodon.
En dat is niet Patch.
Een diner besluit de overeenkomst.
Het oudere mannetje weet de weg naar een vrouwenhart.
Patch leert een andere harde waarheid.
Als het er op aan komt een vrouwtje te vinden.
Is er altijd iemand anders die er beter in is.
In het zuiden blijft de migrerende kudde van Edmontosaurussen...
net voor de zone van permanente duisternis.
Ze hebben al 965 km gelopen...
meer dan over de helft tot het einde van de reis...
naar de zuidelijke bossen.
Voor een groot aantal is dit zover als ze zullen komen...
omdat ze in een hinderlaag lopen.
Aan de onderkant van de vulkaan is het ijs geen partij voor het vuur.
Een volgende eruptie transformeert de sneeuwkap...
in een dodelijke lawine van water as en rotsen.
De natuur die Scar's overleven zo erg heeft bedreigd...
komt hem nu redden.
Maar hij is het meest belangrijke ding in zijn Wereld verloren...
de kudde.
De vulkanische uitstoot heeft zich vastgezet als beton.
Een desoriënterende deken over Scar's nieuwe wereld...
van totale isolatie.
Als de kudde het overleefd heeft zijn ze verder getrokken.
Tot slot beantwoordt een eenzaam geluid zijn roep.
Het is de oude Dinosaurus die Scar hielp door de woesternij.
Maar op een kleine afstand achter hem...
weigert een oude vijand om te gaan liggen en te sterven.
Scar en de veteraan vervolgen de reis naar het Zuiden opnieuw...
onwetend dat ze gezelschap hebben.
In het hoge Antarctica, is het nu al 6 weken nacht.
Hij heeft gepaard. Deze volwassen Mannetjes Troodon...
doet zijn vaderlijke plicht...
en past op de eieren.
Hij zal niet meer eten totdat ze uitkomen in de lente.
Maar Patch. Nou ja zijn nest is leeg.
Hij deed zijn best om te paren maar zijn inspanningen...
hebben hem alleen maar hongeriger gemaakt.
Zijn paringsrituelen mogen mischien beroerd zijn...
maar weet wanneer er kans op eten is wanneer hij het ruikt.
De geur van vers bloed lokt hem naar binnen.
Nog steeds geslagen door zijn geïnfecteerde wond...
heeft de Gorgosaurus, zich staande weten te houden...
met een kleine prooi.
Maar hij geneest en het zal niet lang duren...
dat deze tiran weer klaar is om terreur te zaaien in het bos.
Niet ver weg in de winterse duisternis...
denkt de Ankylosaurus nog steeds aan zijn maag.
Ze is volkomen hulpeloos.
Ver naar het zuiden sjokken Scar en zijn compagnon alleen verder.
Een vers teken van een andere Dinosaurus.
Maar is het een vriend...
of een vijand?
De oude Edmontosaurus doet moeite...
om zijn vitale benodigdheden in te nemen.
Terwijl zijn hersentumor groeit...
raakt hij gedesoriënteerd en onvoorspelbaar.
Samengevoegd door de ramp...
gaat deze kleine bondgenoodschap van het jong de zieke...
en de gewonde met de strijd door.
Maar de volgende dag brengt een glimmetje van hoop.
Een groot aantal Edmontosaurussen is nog steeds op pad...
een bewegend fort dat opnieuw zal zorgen...
voor de veiligheid van de achterblijvers.
Als ze het op tijd kunnen halen.
Als de korte dag eindigt, zijn ze zelfs nog verder teruggevallen.
De Pachyrhinosaurus worstelt het meest.
Ze moet worden achtergelaten aan haar lot.
Scar's verstrooide compagnon...
doet nu het ondenkbare...
hij trekt weg van de sporen die zijn achtergelaten door de kudde.
Scar bespeurt dat er iets mis is...
maar het zit in zijn natuur om te volgen.
De oude Dinosaurus stopt om te rusten...
en zoekt bescherming voor de vrieskoude wind.
Normaal zouden deze dieren bij elkaar kruipen voor warmte.
Maar deze keer niet.
Het is een shock voor Scar.
Eén van zijn eigen soort heeft hem de rug toegedraaid.
Hij is verbijsterd en verward.
En gewond.
Terug in het noorden passeert er een warmweer front...
die de temperatuur boven het vriespunt haalt...
voor de eerste keer in weken.
Patch werkt er aan om één van zijn andere natuurlijke giften...
onder de knie te krijgen.
Zijn gehoor is zo scherp...
zijn prooi kan wegrennen...
maar het kan zich niet verstoppen.
Patch is uiteindelijk een effectieve jager geworden.
Misschien is hij binnenkort zover...
om zichzelf te bewijzen in het paringsspel.
De Ankylosaurus zit al omgekeerd in de val voor drie dagen.
Met haar zachte buik blootgesteld...
is zij een prooi geworden voor de plunderende Troodon.
Ze bespeuren dat zij nog steeds verwondingen kan aanbrengen.
Ze wachten hun tijd af en wachten tot zij verzwakt.
Voor de kwetsbare jonge Edmontosaurus...
is er geen rust.
Scar's verwarde oude compagnon heeft zich afgezondigd.
Hij biedt niet langer bescherming of begeleiding.
Ongelukkig genoeg is hij de enige bondgenoot die Scar heeft.
De oude Edmontosaurus heeft Scar al eens weer op pad geholpen...
en heeft waarschijnlijk zijn leven gered.
Nu herkent hij hem zelfs niet meer.
Scar keert terug naar zijn eenmalige redder...
voor bescherming.
Maar hij verdoet zijn tijd.
Scar is weer eens alleen...
zijn instinct is zijn enige bescherming.
De Troodons lopen in op de Ankylosaurus.
Bendeleden zoeken het verzwakte slachtoffer op.
Zelfs Patch verzamelt moed om er bij in te trekken.
Het is een verpletterende slag voor de koning van het bos.
Eén waar geen terugkomen van is.
De rollen zijn omgedraaid.
Scar heeft al rond geploeterd door de wildernis voor 3 dagen...
met alleen een gefrustreerde Scavenger als gezelschap.
Met elke stap wordt hij zwakker en meer kwetsbaar.
Maar dan worden zijn inspanningen en geworstel tegen alle dingen in...
uiteindelijk spectaculair beloond.
Hij heeft de kudde gevonden.
Maar ze zijn de rivier al overgestoken.
En het heeft hen heel wat gekost.
Scar staat voor een grote keuze...
de dood van beneden...
of van boven.
Het is nu of nooit.
De Pachyrhinosaurus, kan wel teruggevallen zijn...
maar ze is toch uiteindelijk hier gekomen.
Ze verzamelt een laatste maaltijd...
voor de laatste ruk over de rivier.
Met een gewapende gigant om achter te schuilen...
is Scar niet langer de makkelijke prooi die hij eens was.
Zijn compagnon kent de veiligste weg om de rivier over te steken...
als deel van de kudde.
Maar Scar moet voorzichtig zijn.
Zijn compagnons zijn bijna net zo gevaarlijk...
als de roofdieren in het water.
Voor Scar is het nu of nooit.
Scar heeft zichzelf bewezen als ware overlevenaar.
De angstige en naïeve jonge creatuur...
van het Antarctische bos... is opgegroeid...
en komt aan het einde van zijn moeilijke reis.
Ten einde herenigt hij zich met de kudde...
en heeft zijn plaats verdiend tussen de meest ontembare.
Dinosaurussen op Aarde.
Ze hebben meer dan 1600 km gemarcheerd...
door de grootste moeilijkheden...
om deze veilige haven te bereiken.
Met genoeg eten om de lente door te komen...
tot tenslotte... de zon weer op zal komen...
in het verre noorden...
weer terugbrengend een feest van voldoende.
Een paar zullen er honger lijden.
En nieuwe ouders zullen de volgende generatie...
van dinosaurussen verwekken op de wereld.
En dan zullen de kuddes opnieuw starten...
hun winterverblijf verlatend...
om terug te keren naar het noorden...
naar het Antarctische zomerse paradijs...
waar voor elk en iedereen van hen...
de grote reis begon.
Vertaling Erik. Controle en diverse aanpassingen: Goffini